Krokante Kip Kentucky Stijl
Goudbruin korstje, sappige kip en flinke crunch. Maak thuis KFC-style kip met simpele kruiden. Probeer dit recept vandaag!
porties2
Bereidingstijd1 h 30 m
moeilijkheidsgraadGemiddeld
Calorieën1040 kcal
Goudbruin korstje, sappige kip en flinke crunch. Maak thuis KFC-style kip met simpele kruiden. Probeer dit recept vandaag!
Maak de kipfilet schoon en snijd in de lengte in tenders van gelijke dikte. Meng in een kom de olie met de specerijen voor de marinade. Wrijf het vlees grondig in met dit mengsel, dek af en zet minstens 30 minuten in de koelkast. Zo kunnen de smaken diep in de vezels trekken.
Maak in een andere kom het dikke beslag. Klop het ei los, giet de melk erbij en voeg de bloem en de specerijen voor het beslag toe. Klop tot je een gladde massa hebt, zo dik als lobbige slagroom. Dit is de 'lijm' die je krokante korstje op zijn plek houdt.
Meng in een diep bord of een ondiepe schaal de patentbloem met het aardappelzetmeel. Voeg de kurkuma voor de kleur en de overige specerijen voor de paneerlaag toe. Het aardappelzetmeel is hier belangrijk, omdat het de korst lichter en schoner krokant maakt.
Verhit de olie in een diepe pan of friteuse tot 170-180°C (ongeveer 340-350°F). Haal elk stukje kip eerst door het natte beslag, laat het overtollige beslag eraf druipen en rol het daarna grondig door de droge mix. Druk lichtjes aan om die kenmerkende, ruwe stukjes en klontjes te creëren.
Frituur in porties voor ongeveer 4-5 minuten tot de kip een diepe, goudbruine kleur heeft. Haal de stukjes met een schuimspaan uit de pan en leg ze op een rooster (nooit op keukenpapier!). Zo behoud je die welverdiende krokantheid.
Ja, aardappelzetmeel in de droge mix geeft de korst een lichte, krokante structuur die doet denken aan bekende bucket-style gefrituurde kip. Als je zelf kip in KFC-stijl maakt, gebruik je bovendien verse plantaardige olie, waardoor de stukjes schoner smaken en minder vet aanvoelen.
Wil je de krokantheid terugbrengen, warm de gefrituurde kip dan op in een volledig voorverwarmde oven of airfryer. Verwarm tot {{TEMP|200}} en leg de stukjes ongeveer tien minuten op een rooster. Vermijd de magnetron, want die maakt de korst snel zacht.
Als je geen aardappelzetmeel hebt, gebruik dan dezelfde hoeveelheid maizena. Beide zetmelen werken op een vergelijkbare manier en geven de paneerlaag luchtigheid en een stevige crunch. Gebruik liever niet alleen patentbloem, want dan wordt de korst zwaarder.
Ja, je kunt de melk vervangen door heel koud water, al wordt het natte beslag dan minder vol van smaak. Voor een beter resultaat kun je karnemelk of gewone kefir gebruiken. Hun natuurlijke zuurgraad helpt het vlees malser te maken en vormt een goede basis voor de krokante korst.
De paneerlaag laat meestal los als het rauwe vlees te nat is voor het dippen of als er te veel nat beslag op blijft zitten. Laat de gepaneerde stukjes voor het frituren een paar minuten op een rooster rusten, zodat de bloem zich kan binden aan het vocht uit ei en melk.
In Japan is het eten van gefrituurde kip in Kentucky-stijl... een nationale kersttraditie.
• Deze gewoonte ontstond in 1974 dankzij een briljante marketingcampagne genaamd 'Kentucky for Christmas'.
• Naar schatting eten tot wel 3,6 miljoen gezinnen speciale buckets op kerstavond.
• Japanners bestellen deze buckets soms al twee maanden van tevoren.
Hoe je van dit gerecht geniet, hangt grotendeels af van je oren. Dit fenomeen wordt "sonische smaakbeleving" genoemd.
• Onderzoek uit Oxford heeft aangetoond dat het volume en de frequentie van de 'crunch' de perceptie van versheid beïnvloeden.
• Als je het geluid van het bijten dempt, lijkt de paneerlaag zachter en minder vers.
• Hoe luider de kraak, hoe lekkerder je hersenen het vlees ervaren.
Dit iconische gerecht uit het zuiden van de VS is eigenlijk een afstammeling van twee culturen.
• Schotse immigranten brachten de gewoonte om kip in vet te frituren naar Amerika (Engelse kolonisten gaven de voorkeur aan bakken of koken).
• De West-Afrikaanse culinaire traditie verrijkte deze techniek met complexe kruidenmengsels en marineermethodes.
Er is iets heerlijk bevredigends aan de eerste kraak van goed gefrituurde kip. Zoek je een recept voor huisgemaakte kip in KFC-stijl, dan geeft deze versie je controle over de versheid van het vlees, de kwaliteit van de olie en de hoeveelheid kruiden. Het geheim zit in laagjes: een pittige marinade, een dik nat beslag en een droge coating die in hete olie ruw en krokant wordt. Hier maakt het maismeel dat vaak in Southern-style recepten wordt gebruikt plaats voor aardappelzetmeel. Dat houdt de korst lichter en geeft een schone, brosse crunch. Kurkuma zorgt voor die diepe goudgele kleur nog voordat de stukjes op het bord liggen. Dit is gefrituurde kip die een zelfgemaakt diner net zo bevredigend maakt als een bucket van de afhaal.
Ja, aardappelzetmeel in de droge mix geeft de korst een lichte, krokante structuur die doet denken aan bekende bucket-style gefrituurde kip. Als je zelf kip in KFC-stijl maakt, gebruik je bovendien verse plantaardige olie, waardoor de stukjes schoner smaken en minder vet aanvoelen.
Wil je de krokantheid terugbrengen, warm de gefrituurde kip dan op in een volledig voorverwarmde oven of airfryer. Verwarm tot {{TEMP|200}} en leg de stukjes ongeveer tien minuten op een rooster. Vermijd de magnetron, want die maakt de korst snel zacht.
Als je geen aardappelzetmeel hebt, gebruik dan dezelfde hoeveelheid maizena. Beide zetmelen werken op een vergelijkbare manier en geven de paneerlaag luchtigheid en een stevige crunch. Gebruik liever niet alleen patentbloem, want dan wordt de korst zwaarder.
Ja, je kunt de melk vervangen door heel koud water, al wordt het natte beslag dan minder vol van smaak. Voor een beter resultaat kun je karnemelk of gewone kefir gebruiken. Hun natuurlijke zuurgraad helpt het vlees malser te maken en vormt een goede basis voor de krokante korst.
De paneerlaag laat meestal los als het rauwe vlees te nat is voor het dippen of als er te veel nat beslag op blijft zitten. Laat de gepaneerde stukjes voor het frituren een paar minuten op een rooster rusten, zodat de bloem zich kan binden aan het vocht uit ei en melk.
In Japan is het eten van gefrituurde kip in Kentucky-stijl... een nationale kersttraditie.
• Deze gewoonte ontstond in 1974 dankzij een briljante marketingcampagne genaamd 'Kentucky for Christmas'.
• Naar schatting eten tot wel 3,6 miljoen gezinnen speciale buckets op kerstavond.
• Japanners bestellen deze buckets soms al twee maanden van tevoren.
Hoe je van dit gerecht geniet, hangt grotendeels af van je oren. Dit fenomeen wordt "sonische smaakbeleving" genoemd.
• Onderzoek uit Oxford heeft aangetoond dat het volume en de frequentie van de 'crunch' de perceptie van versheid beïnvloeden.
• Als je het geluid van het bijten dempt, lijkt de paneerlaag zachter en minder vers.
• Hoe luider de kraak, hoe lekkerder je hersenen het vlees ervaren.
Dit iconische gerecht uit het zuiden van de VS is eigenlijk een afstammeling van twee culturen.
• Schotse immigranten brachten de gewoonte om kip in vet te frituren naar Amerika (Engelse kolonisten gaven de voorkeur aan bakken of koken).
• De West-Afrikaanse culinaire traditie verrijkte deze techniek met complexe kruidenmengsels en marineermethodes.
Er is iets heerlijk bevredigends aan de eerste kraak van goed gefrituurde kip. Zoek je een recept voor huisgemaakte kip in KFC-stijl, dan geeft deze versie je controle over de versheid van het vlees, de kwaliteit van de olie en de hoeveelheid kruiden. Het geheim zit in laagjes: een pittige marinade, een dik nat beslag en een droge coating die in hete olie ruw en krokant wordt. Hier maakt het maismeel dat vaak in Southern-style recepten wordt gebruikt plaats voor aardappelzetmeel. Dat houdt de korst lichter en geeft een schone, brosse crunch. Kurkuma zorgt voor die diepe goudgele kleur nog voordat de stukjes op het bord liggen. Dit is gefrituurde kip die een zelfgemaakt diner net zo bevredigend maakt als een bucket van de afhaal.