Spaghetti carbonara bez śmietany: chrupiące guanciale, Pecorino i jedwabisty sos z jajek. Zrób rzymski klasyk w domu.
Zagotuj wodę w dużym garnku. Posól ją trochę mniej niż zwykle, bo guanciale i ser są już słone. Wrzuć spaghetti i gotuj, aż będzie al dente.
W międzyczasie pokrój guanciale lub boczek w paski albo kostkę. Wrzuć je na zimną patelnię, ustaw średni ogień i smaż powoli, aż tłuszcz się wytopi, a mięso będzie złociste i chrupiące. Zdejmij patelnię z ognia.
W misce roztrzep widelcem żółtka, całe jajko i większość startego sera. Dodaj solidną porcję świeżo mielonego pieprzu i mieszaj, aż powstanie gęsta pasta.
Odcedź makaron, wcześniej zachowując kubek skrobiowej wody z gotowania. Przełóż gorące spaghetti na patelnię z boczkiem i dokładnie wymieszaj, żeby każda nitka pokryła się wytopionym tłuszczem.
Zdejmij patelnię z ognia. Wlej masę jajeczną na makaron i od razu energicznie mieszaj szczypcami. Ciepło makaronu delikatnie zagęści jajka w kremowy sos. Jeśli sos jest zbyt gęsty, dolej odrobinę zachowanej wody z makaronu, cały czas mieszając.
Podawaj od razu, z resztą sera i kolejną porcją świeżo mielonego pieprzu.
Nazwa Carbonara najpewniej pochodzi od słowa carbonaro, czyli węglarz. Jedna z opowieści mówi, że było to sycące danie pracowników wypalających węgiel w Apeninach, a gruba warstwa czarnego pieprzu przypominała pył węglowy na talerzu.
Według innej popularnej teorii Carbonara nabrała kształtu w Rzymie tuż po II wojnie światowej, gdy amerykańscy żołnierze połączyli racje z jajek w proszku i bekonu z lokalnym makaronem.
We Włoszech śmietana nie trafia do Carbonary. Kremowość sosu bierze się z jajek, wytopionego tłuszczu z mięsa i skrobiowej wody z makaronu połączonych w odpowiedniej temperaturze.
Spaghetti Carbonara działa najlepiej wtedy, gdy kilka dobrych składników robi całą robotę: guanciale lub boczek, jajka, Pecorino, Parmezan i dużo świeżo mielonego pieprzu. Ten prosty przepis pokazuje, jak z gorącego makaronu, wytopionego tłuszczu i skrobiowej wody zrobić lśniący, kremowy sos bez śmietany, taki jak przy rzymskim stole.
Nazwa Carbonara najpewniej pochodzi od słowa carbonaro, czyli węglarz. Jedna z opowieści mówi, że było to sycące danie pracowników wypalających węgiel w Apeninach, a gruba warstwa czarnego pieprzu przypominała pył węglowy na talerzu.
Według innej popularnej teorii Carbonara nabrała kształtu w Rzymie tuż po II wojnie światowej, gdy amerykańscy żołnierze połączyli racje z jajek w proszku i bekonu z lokalnym makaronem.
We Włoszech śmietana nie trafia do Carbonary. Kremowość sosu bierze się z jajek, wytopionego tłuszczu z mięsa i skrobiowej wody z makaronu połączonych w odpowiedniej temperaturze.
Spaghetti Carbonara działa najlepiej wtedy, gdy kilka dobrych składników robi całą robotę: guanciale lub boczek, jajka, Pecorino, Parmezan i dużo świeżo mielonego pieprzu. Ten prosty przepis pokazuje, jak z gorącego makaronu, wytopionego tłuszczu i skrobiowej wody zrobić lśniący, kremowy sos bez śmietany, taki jak przy rzymskim stole.